Energietransitie is mensenwerk

De energietransitie is mensenwerk. Helaas wordt vaak een technische insteek gekozen om het gesprek rond de energietransitie vorm te geven. De techniek wordt daarmee leidend voor de keuzes die gemaakt gaan worden.

Het gesprek gaat dan al snel over megawatts, CO², warmtepompen en stadswarmtenetten. Veel inwoners haken dan meteen (terecht) af. Wil je echt de energietransitie vorm geven, dan begint dat bij de inwoners.

Nog lang niet iedereen is er van overtuigd dat er iets moet gebeuren en dat een energietransitie nodig is. Ook is niet duidelijk waarom we überhaupt van het aardgas af zouden moeten. Als we met elkaar niet eerst stil staan bij deze vraagstukken, wordt het aanboren van energie en het succesvol realiseren van de energietransitie erg lastig, zo niet onmogelijk. Het lijkt vandaag de dag ook wel of dit gesprek niet meer op een normale toon gevoerd kan worden. Voor- en tegenstanders bevechten elkaar via traditionele én sociale media met alle middelen die men maar kan verzinnen.

Verwijten worden over en weer gemaakt, deskundigen worden bij argumenten gezocht om maar vooral te bewijzen dat de energietransitie of onzin is, of onontkoombaar. De ‘neutrale’ inwoner kan er geen touw meer aan vast knopen en weet niet meer wie of wat hij moet geloven als het gaat om de energietransitie.

Het gesprek rond de energietransitie heeft behoefte aan het terugbrengen van de discussie naar de menselijke maat. Begin met het gezamenlijk bekijken en definiëren van het probleem en zoek daarna dan met elkaar naar oplossingen. Dit vergt maatwerk en geduld en is vooral mensenwerk in wijken en buurten. Laten we ons daar allemaal voor inzetten.