Brood en spelen

“Ben je aangesloten bij Volq? Klinkt wel een beetje nationalistisch.” Die heb ik vaker gehoord, maar na een korte stilte van mijn kant, komt bij de ander dan toch het besef dat we samen het volk zijn. En dat het van alle tijden is om als volk met elkaar de stad te maken en te beleven. Dit gebeurt altijd en overal om ons heen!

Maar wat wil het volk dan? Dat is de centrale vraag. Of toch niet? Het publiek weet toch pas wat het wil, als het dat wat het wil te zien krijgt? Dit vrij naar de Amerikaanse filmmaker Samuel Goldwyn. Zoals ook de Romeinen het publiek ‘brood en spelen’ gaven. ‘Panem et circenses’ of ‘brood en spelen’ is een uitdrukking die slaat op de praktijk om de gunst van het volk te winnen door oppervlakkige behoeften van het volk te lenigen, namelijk eten en vermaak (bron: Wikipedia, jawel van en door het volk). Kortom, om het de goegemeente rustig te houden. En ook al houd ik als sporter van goed en lekker brood en mooie sportevenementen en het integreren van sport en bewegen in de buitenruimte, de achtergrond stuit me tegen de borst.

Want het dedain van brood en spelen als worst om voor te houden zien we nog te vaak om ons heen. Gemeenten willen ‘van buiten naar binnen werken’ om op te halen wat er leeft en draagvlak nastreven, om dan toch hun eigen gang te gaan. Het echt luisteren, met elkaar doen, zo nu en dan eens een gruwelijke misser met elkaar maken, dat zien we te weinig. En dat is nu juist zo leuk, om een (te) gek idee ruimte te geven, niet direct in excuses, regelgeving en gemor te duiken, maar de tenen over de rand van de hoogste duikplank zetten….en springen! Maak het met elkaar, maak het mee, maak je eigen leefomgeving! Doe je mee?

0 antwoorden

Plaats een Reactie

Meepraten?
Draag gerust bij!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *